مهستان

«نيکلا سارکوزي» مهاجرزاده مجارستاني و سياستمدار کم صبر و طاقتي که مصمم به ايجاد تغيير و تحول در روند حلزون وار توسعه فرانسه است، جمعه با معرفي کابينه 15 نفره اش، ثابت کرد که فرانسه از اين پس رئيس جمهوري متفاوت خواهد داشت.

از لحظه ورود «سارکوزي» به «اليزه» توجه جهان به فرانسه و تحولاتي که رئيس جمهور جديد اين کشور وعده داده، معطوف شده است. هر حرکت «سارکوزي» در اين روزها نه تنها از چشم رسانه ها پنهان نمانده، بلکه به پيش درآمدي از تغيير و تحولاتي تعبير شده که رئيس جمهور جديد براي آينده اين کشور در نظر گرفته است. در حالي که معروف بود «ژاک شيراک» رئيس جمهور قبلي فرانسه و همسرش حتي در زندگي خصوصي نيز يکديگر را «شما» خطاب مي کنند، رفتار صميمي «سارکوزي» با همسرش در روز توديع رياست جمهوري يکي از اين تغييرات بود که از چشم «نيويورک تايمز» پنهان نماند. رسانه هاي ديگر نيز نکاتي را به همين شيوه تعبير کردند که ايست هاي مکرر «سارکوزي» براي عکس برداري خبرنگاران هنگامي که «شيراک» را بدرقه مي کرد و حتي دست دادن گرم و دوستانه او با جمعيت مشتاقي که در خيابان «شانزه ليزه» گرد آمده بودند، از آن جمله بود. اما در حالي که اين رفتار «سارکوزي» را نه فقط به عنوان پيش درآمدي بر تغييرات، بلکه به عنوان واکنشي به لذت دستيابي به مقام رياست جمهوري مي توان تعبير کرد، کابينه «سارکوزي» بي ترديد نشانه اي از تحولاتي است که «سارکوزي» وعده اش را در مبارزات انتخاباتي اش داده است؛ تحولاتي که به گفته او آغاز روندي است براي رهايي فرانسه از رکود اقتصادي و مشکلات سياسي و اجتماعي. «سارکوزي» همان طور که در سخنراني هاي اخيرش تاکيد کرده بود، نشان داد «مرد عمل» است. در حالي که هنوز اجراي وعده او درباره کاهش اعضاي کابينه مورد ترديد برخي از تحليل گران بود، فهرست 15 نفره وزرايش که روز جمعه منتشر شد، قابل تامل ترين تحول دولت جديد فرانسه محسوب مي شود. اختصاص نيمي از کرسي هاي وزارت به زنان، حضور رقباي سياسي ديروز از جناح موافق و مخالف و حتي حضور اقليت هاي قومي و ملي در کابينه «سارکوزي» نيز نشانگر اين هستند که دولت «سارکوزي» از دولت هاي پيشين فرانسه متفاوت است. اين فهرست 15 نفره تنها يک روز پس از معرفي رسمي «فرانسوا فيون» سناتور محافظه کار ميانه رو به سمت نخست وزيري منتشر شد. انتخاب «فيون» 53 ساله که از جناح موافق «سارکوزي» است و در انتخابات نيز مديريت بخشي از برنامه هاي تبليغاتي «سارکوزي» را به عهده داشت، از اين جهت حائز اهميت بود که به اعتقاد برخي از کارشناسان حضور او در اصلاحات در قوانين استخدام، رفاه و تامين اجتماعي موثر است.

اما در بين افراد حاضر در اين فهرست 15 نفره، «برنار کوشنه» 67 ساله يکي از رهبران جناح چپ و يکي از برجسته ترين سوسياليست هاست که حضورش در کابينه «سارکوزي» بيش از ساير وزرا نشان دهنده تفاوت دولت جديد است. «کوشنه» از بنيان گذاران سازمان خيريه «پزشکان بدون مرز» و از رهبران جنبش دانشجويان چپ فرانسه در سال 1968 است که «سارکوزي» در مبارزات انتخاباتي خود آن را محکوم کرد. با اين حال و به رغم پيش بيني هايي که «کوشنه» را به خاطر همين تفاوت ها براي تصدي وزارت خارجه فرانسه در دولت «سارکوزي» نامناسب مي دانست، به نظر مي رسد که تفاهم اين دو نفر به عنوان معدود فرانسوي هايي که سياست هاي ايالات متحده را در عرصه جهاني تاييد مي کنند موجب شد تا «کوشنه» در نهايت در مقام وزير خارجه آينده فرانسه ظاهر شود. «کوشنه» که مدتي فرماندار منطقه تحت کنترل نيروهاي سازمان ملل در «کوزوو» بوده است از سوي دوستانش به عنوان يکي از سرسخت ترين مدافعان حقوق بشر شناخته مي شود و از جمله افرادي است که دخالت مستقيم نظامي را به منظور جلوگيري از نقض حقوق بشر مشروع مي داند.

اکنون با حضور «کوشنه» و «سارکوزي» در راس سياستگذاري خارجي فرانسه، يکي از تاثيرگذارترين کشورهاي اتحاديه اروپا، پيش بيني مي شود سياست خارجه اروپا نيز در آينده شاهد تغييراتي چشمگير باشد که مسائلي مانند عضويت ترکيه در اتحاديه اروپا و قانون اساسي اتحاديه اروپا به احتمال قوي در مرکز اين تحولات قرار دارند. در اين بين جاه طلبي هاي «سارکوزي» که قصد دارد فرانسه را از موضع به نسبت منفعل 12 سال گذشته، بيرون آورد، به برجسته شدن نقش و تاثيرگذاري فرانسه در اتحاديه اروپا کمک خواهد کرد. در فهرست وزراي دولت جديد فرانسه، «آلن ژوپه» نخست وزير اسبق در دوران زمامداري «شيراک» و رهبر سابق حزب متبوع «سارکوزي» که به دليل رسوايي سرمايه گذاري در شوراي شهر پاريس، در سال 2004 ناچار به کناره گيري از آن شد، به عنوان وزير «محيط زيست، توسعه پايدار و حمل و نقل» انتخاب شده است. برخي از رسانه ها از جمله «رويترز» و «بي بي سي» اين انتخاب را بازگشتي «دراماتيک» براي «ژوپه» و تلاش دولت جديد براي ابراز تمايل و اهميت دادن به مسائل زيست محيطي عنوان کردند. زنان حاضر در کابينه «سارکوزي» عبارتند از «ميشل آليو ماري» که براي وزارت کشور برگزيده شد، «کريستين لگرد» که به سمت وزارت کشاورزي برگزيده شد، «کريستين آلبانل» که تصدي وزارت فرهنگ را بر عهده گرفته است، «رزلين باشلو» که به عنوان وزير ورزش و سلامتي انتخاب شد و «والري پکرس» که وزارت آموزش عالي را به عهده گرفته است. علاوه بر اين افراد حضور «رشيده داتي» وزير دادگستري به عنوان يک اقليت قومي نيز حائز اهميت است. «داتي» که در طول مبارزات انتخاباتي «سارکوزي» در مقام سخنگوي او ايفاي نقش کرده به نظر مي رسد که به ويژه در مساله ايجاد توازن نژادي در بازار کار با استفاده از سياست تبعيض با رئيس جمهور جديد تفاهم دارد.