دیوید کامرون نخست وزیر انگلستان شد .

در انتخابات عمومی هفته گذشته حزب محافظه کار توانست اکثریت کرسیهای پارلمانی را از آن خود کند و حزب کارگر و لیبرال دموکراتها به ترتیب در رده های بعدی قرار گرفتند.

از آنجا که هیچ کدام از احزاب نتوانستند اکثریت را به خود اختصاص دهند هر دو حزب کارگر و محافظه کار بر آن شدند تا لیبرال دموکراتها را برای تشکیل دولت ائتلافی ترغیب کنند که پس از 5 روز گفتگو لیبرال دموکراتها آمادگی خود را برای پیوستن به دولت ائتلافی به رهبری حزب محافظه کار اعلام کردند که این امر "گوردون براون" را مجبور به کناره گیری از نخست وزیری کرد که در پی شکست حزب کارگر در انتخابات اخیر و استعفای نخست وزیر این کشور، "دیوید کامرون" رهبر حزب محافظه کار جانشین وی شد.

 

 

کامرون در دانشگاه آکسفورد در رشته فلسفه، علوم سیاسی و اقتصاد تحصیل کرد و رتبه اول را به دست آورد. سپس به دپارتمان مطالعاتی محافظه‌کار پیوست و مشاور ویژه نورمن لامونت و بعد از آن مایکل هوارد شد. او به مدت هفت سال رئیس امور حقوقی در انجمن کارلتون بود.

در دور اول کاندیداتوری پارلمان در حوزه انتخاباتی استافورد در سال ۱۹۹۷ شکست خورد اما در سال ۲۰۰۱ به عنوان عضو پارلمان از حوزه انتخاباتی آکسفوردشیر از بخش ویتنی انتخاب شد. او دو سال بعد به عنوان سخنگوی مخالفان ترفیع رتبه پیدا کرد و خیلی زود، در جریان رقابت انتخاباتی عمومی سال ۲۰۰۵ رئیس هماهنگ‌کننده شد.

 

 

کامرون به عنوان یک کاندیدای جوان و میانه رو شناخته شد که مورد قبول رای دهندگان جوان بود و در سال ۲۰۰۵ پیروز انتخابات رهبری محافظه کار شد. رهبری زودهنگام او در حزب محافظه کار پیش افتادن در نظرسنجی رای را در برابر حزب کارگر تونی بلر که برای ده سال رتبه اول آرا را به خود اختصاص داده بود ایجاد کرد. با وجود آن که آنها بعد از مدت کوتاهی هنگامی که گوردون براون نخست وزیر شد به عقب رانده شدند، تحت رهبری کامرون، محافظه کاران در نظرسنجی‌ها قاطعانه جلوتر از حزب کارگر قرار گرفته بودند. در انتخابات عمومی ۲۰۱۰ که در ۶ می‌برگزار شد، محافظه کاران بیشترین کرسی‌ها را از آن خود کردند اما از آنجائیکه به حد نصاب نرسیده بودند، موجب ایجاد پارلمان اقلیت و تعلیقی شد. در پی استعفای گوردون براون، کامرون جهت تشکیل ائتلاف با حزب لیبرال دموکرات به عنوان نخست وزیر منصوب شد.

دیوید کامرون جوانترین نخست‌وزیر بریتانیا در ۲۰۰ سال گذشته‌ است .

 

 

دیوید کامرون متولد 9 اکتبر سال 1966 میلادی از سال 2005 رهبری حزب محافظه کار را برعهده داشت و معتقد است که پس از رسیدن به رهبری حزب محافظه کار با انجام اصلاحاتی لازم این حزب را به حزبی مدرن تبدیل کرده است. همچنین وی با چند واسطه یکی از نوادگان شاه ویلیام چهارم است.

کامرون پنجاه و سومین و جوانترین نخست وزیر انگلیس طی 200 سال گذشته است و در دولت جدید بریتانیا "نیک کلگ" رهبر حزب لیبرال دموکرات به عنوان معاون نخست وزیر ، "جرج اوزبورن" به عنوان وزیر دارایی و خزانه دارایی و "ویلیام هیگ" به عنوان وزیر خارجه فعالیت خواهند کرد.

 

 


کامرون در سال 2005 و پس از آن در انتخابات امسال از شهر ویتنی به نمایندگی مجلس انتخاب شد و درحالی به عنوان نخست وزیر انگلیس انتخاب شده است که تهدید کرده حقوق بیکاری و مستمری افرادی که توان فعالیت دارند اما به دلیل حقوق بیکاری تن به کار نمی دهند را قطع می کند.

گفتنی است که از زمان جنگ جهانی دوم تا کنون هیچ گاه دولتی ائتلافی در انگلیس تشکیل نشده و همه احزاب برنده انتخابات، اکثریت مطلق پارلمان را نیز از آن خود کرده اند. طبق قانون انگلیس هر حزبی که بتواند 326 کرسی پارلمان را کسب کند، قادر به تشکیل دولت به تنهایی است.

کامرون در وعده های انتخاباتی خود از کاهش هزینه های اضافی و جلوگیری از افزایش حقوق کارکنان بخش های عمومی و وزرای کابینه برای جبران کسری بودجه و بدهی های سنگین دولتی خبر داده است.

در حقیقت وعده های رهبر حزب محافظه کار انگلیس بویژه قول انتقال قدرت به مردم در صورت پیروزی در انتخابات موجب  پیروزی وی در انتخابات پارلمانی بریتانیا شد.

 


 
در همین حال پایگاه اینترنتی شبکه "ام اس ان بی سی" در گزارشی نوشت: در پی پیروزی کامرون در انتخابات تغییراتی در روابط نزدیک واشنگتن-لندن ایجاد می شود.

همچنین کامرون در سال 2006 در مطلبی در روزنامه گاردین نوشت: برای سالهای طولانی مدت سیاستمداران در بریتانیا از ارتباط با اروپا و آمریکا متضرر شده اند.